Historie

De vereniging werd opgericht in 1962 door Willy Smeets en Harry van Hulsel in Zaal Manders op de Markt in Valkenswaard.
Willy en Harry hadden waren buren en dachten dat er voldoende belangstelling in Valkenswaard voor een tafeltennisvereniging.
Het grootste probleem dat men zag was de financiering van de benodigde tafeltennistafels. Gelukkig konden de heren
de voorzitter van de Katholieke Arbeiders Beweging (K.A.B.) Harry Vermeulen overtuigen om zijn bestuur te vragen de
tafels te financieren.

De vereniging verhuisde al snel naar de beter verwarmde zaal Lugano en ging ook onder die naam verder. In juni 1962
sloot de club zich aan bij de Nederlandse Tafeltennisbond en startte met twee teams in de competitie. Om de resultaten
en de vereniging in zijn geheel naar een hoger niveau te krijgen, werd voor het seizoen 1964/65 de eerste “betaalde”
trainer aangetrokken in de persoon van Harry Coppens van Atoom-Eindhoven.

In Bergeyk was in die tijd ook een tafeltennisvereniging actief, maar door gebrek aan geld en leden wilde die club stoppen.
De vereninging had wel een Heemkerk tafeltennistafel in eigendom en enkele leden, waaronder Wout van Glabbeek en Gerard van Hintum,
wilden wel in Valkenswaard gaan spelen. In augustus 1966 fuseerden de beide verenigingen. Onder de naam TTV Reflex werd
er gespeeld in Bar Central (de oude zaal Manders).

De vereniging zag snel in dat het spelen in een horeca-gelegenheid niet leidde tot veel aanwas van jeugdleden. Wim van Gerven
opperde het idee om eens met speeltuin De Dennenberg te gaan praten. De speeltuin, waar ook een rollerclub thuis was, had een
eigen kantinie geopend en daar kon wellicht ook getafeltennisd worden. De Dennenberg had zelf al met de gedachte gespeeld
om een tafeltennis activiteit op te zetten en de klik was daarom snel.

De verhuizing en samengaan met De Dennenerg was een goede zet: er waren veel meer trainingsuren beschikbaar, de aanwas van
jeugd een feit en de gezelligheid van de kantine een grote plus. De contacten met de rollerclub waren hartelijk, men bezocht
elkaars wedstrijden en er ontstonden vriendschappen tot op de dag van vandaag. De jeugd leerde heel veel van Jan Suiskens,
een van de betere speler die Nederland kende. Hij was een persoonlijkheid en had een hartelijkheid die ervoor zorgde dat
de jeugdleden alles wilde doen voor de trainer.

In 1976 kwam het tot een breuk tussen de stichting De Dennenberg en de tafeltennistak. De vereniging verhuisde naar de sporthal
aan de Amundsenstraat en begon aan een nieuwe periode van groei en niveau: het 200e lid werd ingeschreven in de “Amundsen-tijd” en
de sponsoring van Nikon maakte het mogelijk om betere spelers naar Valkenswaard te halen. De technische leiding was nog kort in handen
van Jan Suiskens, opgevolgd door Bert Onnes en later door Thieu van Vroenhoven. De Amundsen sporthal was ook een gezellige tijd:
een ruime kantine waar ruim tijd was om de wedstrijden te “analizeren”, zowel de tafeltennis- als de handbal-wedstrijden van VHC.

Het enige wat ontbrak voor de club was een eigen accommodatie met kantine en daaraan verbonden inkomsten. De inspanningen van het
bestuur om een eigen onderkomen te realiseren hadden in 1982 resultaat: voorzitter Gerard Slegers opende op 15 mei de
zaal aan de Hutakker. Vele uren werk van vele leden maakte het eerste “eigen home” van de club mogelijk. De zaal en kantine
aan de Hutakker wren het toneel van veel sportieve successen: de nationale en europese wedstrijden van het vaandel-team, de vele senioren
en jeugd teams, de recreanten en buurt-teams. In de kantine met o.a Servaas Slegers als gastheer was het goed vertoeven.

In het najaar van 1984 gaf Nikon aan als hoofdsponsor te gaan stoppen. Gelukkig wilde sportcentrum Valkencourt de vereniging
gaan sponsoren met in begrip van de huisvestiging. De verhuizing naar Valkencourt betekende spelen in een ongekend mooie
accommodatie. Het was ook toen de dat de vereniging haar grootste sportieve succes behaalde: het kampioenschap van Nederland.
Verantwoordelijk hiervoor waren Bob Potton, Huang Jianghuo, Milovoy Karekazevics en coach Bert Schoofs.

Het kampioenschap was ook het laatste wapenfeit onder de naam Valkencourt. De sponsor wilde het lopende contract ontbinden
en was bereid om een afkoopsom te betalen. Het bestuur wilde zo snel mogelijk de vereniging in rustige wateren te krijgen en
vroeg de ledenvergadering in het voorjaar van 1987 om akkoord te gaan met de ontbinding. Naast de ontbinding gingen de leden
ook akkoord met de aankoop van een gymzaal aan de Hertog Hendrikstraat; deze gymzaal werd overgenomen van de gemeente Valkenswaard
en de grond kreeg de club in pacht. Naast tafeltennis gebruikte ook de school voor bijzonder onderwijs de zaal voor hun
gymlessen en de vergoedingen daarvoor van de gemeente waren welkome inkomsten.

In de begin jaren van de 21ste eeuw ontwikkelde de gemeente een plan voor nieuwbouw van de scholen aan de Hendrikstraat. Het plan
behelsde naast schoollokalen ook een grote gymzaal (door scheidingswand in tweeen te delen). Voor die nieuwbouw was wel de
grond nodig waarop de hal van de vereniging stond. De gemeente Valkenswaard en de tafeltennisvereniging
kwamen tot een goede oplossing waar beide partijen tevreden over konden zijn: de vereniging kreeg een vergoeding voor
het opgeven van de hal, een voorkeur recht voor het huren van een gymzaal en een eigen kantine en bestuursruimte naast de
gymzaal.

In januari 2006 verhuisde de vereniging naar de nieuwe locatie, Hertog Hendrikstraat 3. Het nieuwe home van de vereniging
was schitterend: ruime zaal waar gemakkelijk op tien tafels tegelijk gespeeld kon worden, een mooie kantine met keuken
om na te kaarten of een voetbal wedstrijd te kijken en ruime bestuurskamer. In het begin was het wel wennen aan de
kunststof gymvloer, die het spel veel trager maakte dan de houten vloer die in de oude hal lag. Ook de brandmelders gingen
in de begintijd vaak onterecht af. Inmiddels speelt TTV Valkenswaard al meer dan twintig jaar in de accommodatie, langer
dan waar dan ook eerder.